-AGAPE-
WEET HOE KRACHTIG JIJ BENT
Terug naar jezelf
naar wat je voelt
naar wat er werkelijk speelt
Herken jij dit?
Je voelt je vastgelopen.
Je zit vaak en veel in je hoofd.
Je weet niet meer goed wat je zelf wilt.
Je past je veel aan anderen aan.
Je laat andere mensen moeilijk toe.
Je voelt dat er meer speelt dan je kunt verklaren.
Je voelt een boosheid en verdriet vanbinnen.
Je hebt last van je eigen patronen.
Ik ben niet altijd geweest zoals je me nu ziet...
Als kind voelde ik veel.
Misschien wel meer dan ik toen kon begrijpen.
Ik was bang, emotioneel en voelde me vaak anders.
Dus ik leerde mezelf al snel aan om minder te voelen en meer in mijn hoofd te gaan leven.
Later probeerde ik dat gevoel op allerlei manieren weg te drukken.
Tot ik stap voor stap begon te ontdekken dat er redenen waren waarom ik mij voelde en gedroeg zoals ik deed.
Geleidelijk ging ik zien wat eronder zat...
Door alles wat ik heb meegemaakt, onderzocht en ervaren, begon ik anders naar mezelf te kijken.
Ik ontdekte dat gedrag niet zomaar ontstaat.
Dat er patronen zijn die je soms al jaren met je meedraagt.
Dat er dingen kunnen spelen die je zelf niet eens bewust ziet.
Ik was niet kapot.
Ik hoefde niet gerepareerd te worden.
IK WILDE HET NIET VOELEN.
Omdat ik niet goed wist hoe ik met alles om moest gaan, zocht ik manieren om niet te hoeven voelen.
Alcohol, drugs, seks, feesten, afleiding, lachen, doorgaan.
En vooral niet te lang stilstaan bij wat er vanbinnen speelde.
Aan de buitenkant leek het misschien gezellig.
Maar ergens was ik vooral bezig om weg te blijven van mezelf.
Niet omdat ik zwak was.
Maar omdat ik toen nog niet wist hoe ik moest omgaan met wat ik voelde.
Langzaam durfde ik te kijken
Op een gegeven moment werkte weglopen niet meer.
Ik kon mezelf blijven verdoven, afleiden en bezighouden. Maar wat ik niet wilde voelen verdween niet.
Het bleef ergens aanwezig.
Dus langzaam begon ik te kijken. Niet om mezelf te repareren, maar om te begrijpen.
Er bleek meer achter te zitten...
stapsgewijs begon ik te begrijpen dat mijn gedrag niet zomaar uit het niets was ontstaan.
Er waren patronen die ik al jaren met me meedroeg. Soms zonder dat ik het zelf doorhad.
Ik begon te zien waar bepaalde angsten, reacties en overtuigingen vandaan konden komen.
Niet alles begon bij mij.
Sommige dingen hadden een veel langere geschiedenis.
Door te begrijpen waar iets vandaan komt, ontstaat er ruimte om iets anders te kiezen.
Er begon iets te veranderen
Hoe meer ik begon te begrijpen,
hoe minder ik mezelf hoefde te bevechten.
Ik ontdekte dat verandering niet begon met nóg harder mijn best doen.
Niet mezelf verbeteren.
Niet door alles onder controle te krijgen.
Maar met stilstaan.
Met voelen wat er werkelijk speelde.
Met eerlijk kijken naar mezelf.
En langzaam ontstond er ruimte.
Ruimte om andere keuzes te maken.
Ruimte om anders met mezelf om te gaan.
Ik hoefde het niet alleen te doen...
Lange tijd dacht ik dat ik alles zelf moest oplossen.
Dat ik sterk moest zijn. Dat ik het wel alleen zou redden.
Maar juist door anderen toe te laten, begon ik te ontdekken dat ik niet alles alleen hoefde te dragen.
Ik leerde luisteren.
Vragen stellen.
Hulp aannemen.
En ontdekte ik dat kwetsbaarheid geen zwakte was.
Het was juist daar dat er iets werkelijk begon te veranderen.
Er ging een nieuwe wereld voor me open
Hoe meer ik mezelf begon te begrijpen, hoe nieuwsgieriger ik werd naar wat er nog meer mogelijk was.
Ik ontdekte manieren van kijken en werken die verder gingen dan alleen praten en begrijpen.
Familieopstellingen lieten mij zien dat sommige patronen niet alleen bij mij begonnen.
En ook plantmedicijnen brachten me dichter bij stukken van mezelf waar ik met woorden niet altijd bij kon komen.
Niet omdat er één manier was die alles veranderde.
Maar omdat elke ervaring me hielp om mezelf een beetje beter te begrijpen.
Ik ontdekte dat échte verandering soms begint op het moment dat je bereid bent om verder te kijken.
Mijn zoektocht werd mijn richting
Wat begon als een zoektocht naar mezelf, werd langzaam iets wat ik ook met anderen wilde delen.
Niet omdat ik alle antwoorden had.
Maar omdat ik wist hoe het voelde om vast te zitten, te zoeken en niet te weten waar je moest beginnen.
Alles wat ik onderweg heb geleerd, ervaren en ontdekt neem ik nu mee in mijn werk.
Niet om te vertellen hoe het moet. Maar om samen te onderzoeken wat er werkelijk speelt.
Want soms begint veranderen niet met een antwoord, maar met iemand die echt naast je durft te staan.
Hier begint jouw verhaal...
Mijn zoektocht heeft me gebracht waar ik nu sta.
Misschien herken je iets van mijn verhaal
Dat je vastloopt zonder precies te weten waarom.
Dat je voelt dat er iets mag veranderen,
maar niet weet waar je moet beginnen.
Je hoeft het niet alleen uit te zoeken.
Samen kunnen we kijken naar wat er speelt.
Naar wat je tegenhoudt.
En naar wat jou weer in beweging kan brengen.
Hoe ik werk
Ik geloof niet in één vaste manier die voor iedereen werkt.
Iedereen heeft zijn eigen verhaal.
Zijn eigen ervaringen, patronen en vragen.
Daarom kijken we samen naar wat jij nodig hebt.
Soms begint dat met een gesprek.
Soms helpt het om verder te kijken naar patronen die langer meespelen
Niet om jou te vertellen hoe het moet.
Maar om samen te ontdekken wat voor jou klopt.
Soms heb je geen behoefte aan iemand die je vertelt wat je moet doen.
Maar aan iemand die naast je staat, die luistert en de juiste vragen stelt.
Samen onderzoeken we wat er speelt.
Wat jou belemmert en wat jou kan helpen om verder te komen.
Geen vaste route. Geen kant-en-klare antwoorden.
Maar ruimte om te ontdekken wat voor jou klopt.
Soms draag je iets met je mee dat niet alleen bij jou is begonnen.
Familieopstellingen kunnen helpen om zichtbaar te maken welke patronen en dynamieken een rol spelen.
Niet om iemand de schuld te geven. Maar om beter te begrijpen wat er speelt.
Zodat er ruimte kan ontstaan voor een andere beweging.
Ook plantmedicijnen hebben een grote rol gespeeld in mijn eigen zoektocht.
Ze kunnen je soms op een andere manier laten kijken naar jezelf.
Naar patronen. Naar wat er onder de oppervlakte speelt.
Het is geen quick-fix.
Voor mij gaat het altijd om de intentie, de veiligheid en de integratie van wat je ervaart.
Want een ervaring op zichzelf verandert niet alles.
Het gaat er ook om wat je ermee doet in je dagelijkse leven.
Integratie is voor mij minstens zo belangrijk als de ervaring zelf
Misschien begint het met een gesprek...
Je hoeft niet precies te weten waar je moet beginnen.
Ook niet alles hoeft al helder te zijn.
Soms begint een verandering gewoon met even stilstaan.
En iemand die met je meekijkt.
We kunnen samen onderzoeken wat er speelt.